Het wel en wee in Paraguay

Yannick: Een flinke peer van het oeroude Brugsche land. Deze mooie jongen houdt van hockey, een wijntje, boterhammen met kaas, postzegels verzamelen, in zijn onderbroek rondhuppelen en o zoveel meer. Het moet gezegd zijn dat hij echter niet met ballen overweg kan, dan vervalt hij in meisjesachtige worpjes. Het is een prinses in de keuken en daar houden wij van, meer zelfs, zijn gerechten smelten als boter in de mond, doe zo voort. Hij zorgt voorbeeldig voor ons en verplicht ons tot enig orde in de wanorde van ons bestaan. Wij kunnen ons in elk geval geen wereld meer voorstellen zonder deze schat. Deze jongen weet elk dood moment op te vullen met één simpel woord: “Bier”, daar gedraagt hij zich ook perfect naar in de winkel. Hoewel hij menig vrouwtjeshart sneller doet slaan, spaart hij al zijn liefde voor die ene vlam: Julie. Zal hij de verleiding kunnen weerstaan of zwicht hij toch voor de zwoele kracht van de Paraguayaanse vrouwtjes, we zijn benieuwd. We duimen, Yannick, joe kan doe it.

Tom: We kennen hem ondertussen al zo goed dat zijn ware naam plots kwam boven drijven, Tom Gilbert Gilbert Moerman. Lieve mensen die enige voeling hebben met de mooie zachte Spaanse taal: jullie missen iets. Uiteraard zonder hierbij enige kritiek te uiten op Tom zijn uitmuntend taalgevoel is het misschien toch de moeite te melden dat, wanneer Tom een conversatie start (vloeiend Spaans, uiteraard zonder West-Vlaams accent), dit niet zelden eindigt in hilariteit. Zo een gemakkelijke jongen, alles is goed, als hij maar niets moet doen ;). Toch al een beetje veranderd in twee weken: zingt ondertussen luidkeels, ongegeneerd, (met zijn stoere borstkas bloot) de pannen van het dak. En uiteraard maakt hij graag een gezellige babbel met de verkoopster in de supermarkt. Doe zo voort, knul (ondertussen beter bekend als Gilbert Gilbert!).

Btw: papa Jan, tis ier were kèrmesse wè mè Tomme

Wouter: goedlachse, oostendse gozer met een borstkast in constructie (met dank aan Carlos, de instructor in de wondere wereld van het bodybuilden) die onder het mom van geneeskundestage het Zuid-Amerikaanse continent vrouwonveilig maakt. Met zijn rasecht Arisch uiterlijk zou het geen probleem mogen zijn om een vrouwtje aan zijn lans te rijgen maar tot nu toe kennen zijn pogingen weinig succes. Ondanks de vele tegenvallers vindt hij echter iedere keer terug de moed om met een knipoog het hart van menig medestagiairs een slag te doen overslaan. Hoewel hij in het bezit is van de grootste kennis van de spaanse woordenschat lijkt hij soms de neiging te hebben om zijn eigen verhaal te maken over hetgeen gezegd wordt, wat leidt tot de nodige hilariteit. Wouter jongen, hoewel we het niet graag toegeven, we houden van je.

Lilian: De vrouw van ons leven, vervult de functie van moeder naar behoren. Ze staat ons bij met raad en daad en houd ons op het rechte pad. Lilian is onze gids in onze Paraguyaanse queeste, ons licht in het duister. Van verre lokt ze ons met haar schaterlach naar huis toe. Ze heeft ook jonge vriendinnen (wordt geapprecieerd). Geen nood, lieve mama’s, jullie blijven de enige vrouw in ons leven.

Label aka ‘Sabine’: Ook de vrouw van ons leven. Het moet gezegd zijn, we worden verwend. Bij opstaan (6u30), staat zowaar het ontbijt klaar en is de afwas van de voorgaande dag vergeten. Na het douchen zijn de bedden weer opgemaakt en de kleren weer opgeplooid. Tevens wast en strijkt ze onze kleren naar ons eigen believen. Ze poogt ons futiele pogingen bij te brengen omtrent het concept ‘orde’, hieromtrent zitten we nog niet op dezelfde golflengte. Hopelijk wilt ze mee naar België (we hebben 46 kg bagage-mogelijkheid, we nemen elk een stuk Sabine voor onze rekening).

Older: De man van ons leven. Elke dag is hij bereid ons uit de nood te helpen, hij ook al. Intussen weten we elkaar wel te vinden. Alles wat los Belgas zeggen, lijkt hem hilarisch, goed voor ons zelfvertrouwen. Elke vrouw is voor de Older een gevaar, fluitend spreekt hij ze toe. Eén goed mens is hij zeker.