Laatste verslag,
plaats: Paraguay
onderwerp: Nieuwjaar
gebasseerd op een waargebeurd verhaal
31 december: na een kort brainstorm sprongen we
op de bus richting San Bernardino, ons motief: de verzekering van verschillende
mensen dat de place-to-be is om te feesten, zogezegd zogedaan. Na een uurke op
de bus verschoten we toch even, leek niet direkt een levendig stadje,
natuurlijk kon het best zijn dat iedereen zijn kracht aan het sparen was voor
een gekke nacht. In elk geval, deze drie binken trokken het zich niet al teveel
aan en begeefden zich naar de camping: eten was lekker, bier was lekker,
zwembad was tof tof. Ondertussen hadden we wat meer gedetailleerde info
verzameld ivm het gekke feest, zijnde er was geen. Inderdaad blijkbaar was er
daar juist nietmedal te doen. We besloten dan ook maar om rond 18u terug te
keren richting hometown Asuncion. Daar verorberden we een feestmaal, zijnde
hamburgers. Omstreeks 23u waren we er
volledig klaar voor… richting Carmelitos, dé uitgaansbuurt in Asuncion. Jah, viel
dat efkes tegen, heel dat complex was gesloten. Blijkbaar hebben de
Paraguayaantjes de gewoonte Nieuwjaar in gesloten kringen te vieren en beginnen
de feesten maar ten vroegste om 1uur. Bon, met de taxi richting nieuw idee,
zijnde een discotheek, genaamd “Faces”, aangezichten dus eigenlijk. Om de tijd
wat te op te vullen knapten Tom en Wouter nog vlug een dutje op het trottoir om
dan wat later wakker te worden omringd door lachende gezichten, 1uur, we konden
binnen. Binnen was er een concert-podiumke en uiteraard een danszaal, groot
complex, dik in orde. Plots kwam een vrouwtje onze richting uit “Hola chicos”.
Na het nodige vernauwen van onze oogspleten en aardig wat denkwerk herkenden we
haar als een van de doktoors van ons ziekenhuis, maar dan zonder haar
doktersuniformke, … maar wel andere kleren. In elk geval hebben we een leuke
avond met haar door gebracht.
Ze was zelfs zo vriendelijk ons naar huis te brengen, wat een vrouw. 6uur = bedtijd.
11uur= opstaan, Yannick en Wouter hadden een missie, zie
filmke hieronder:
Na de poging van onze beste vriend Tom om onze opdracht naar behoren uit te voeren, kropen we toch maar weer onder het wol. In de namiddag gingen we bowlen met ons nieuw maatje: doctora Mirtha.
